Atzo, asteartea, hasi ziren Laura Segura Gobernuko Ordezkaritzako Emakumeenganako Indarkeriaren Aurkako Koordinazio Unitateko buruak emandako hitzaldiak. Hezkuntza Ministerioko Zuzendaritza Probintzialetik garatzen ari den Ikastetxeetako eta Inguruetako Bizikidetza eta Segurtasuna Hobetzeko Plan Zuzentzailea da Laura Segura.
Gidaplanak hainbat eduki jasotzen ditu, eta helburuetako bat da sexu-diskriminazioaren edo sexu-diskriminazioaren portaerak prebenitzea eta genero-indarkeria prebenitzea.
Formazio hauek DBHko 4. mailako, Lanbide Heziketako eta Heziketa Zikloetako ikasleei zuzenduta daude eta otsailean, martxoan, apirilean eta maiatzean garatuko dira hiriko ikastetxe guztietan, 40 bat taldetan tailerrak eginez.
Joan den asteartean hasi ziren Juan Antonio Fernandezen eta aste honetan zehar Miguel Fernandez BHIk ere eman du prestakuntza hori.
“Tailer horietan Genero Indarkeriaren prebentzioa lantzen du, adin horiei zuzenduta, eta funtsezkoa da ikasleak indarkeria horren berezitasuna hautemateko gai izatea eta jatorria matxismoan eta desberdintasunean dagoela ulertzea”, azaldu du Segurak.
Zentzu horretan, helburua genero indarkeria gorenean dagoen arren, normalizatuta dauden beste indarkeria batzuk badirela azaltzea besterik ez dela esan du. “Kontua da gai izatea indarkeriaren lehen zantzuak ezagutzeko eta, horrela, etorkizunean izan daitezkeen indarkeriazko jokabideak saihesteko eta, aldi berean, dagoeneko ematen ari direnak hautemateko”, azaldu du.
“Datuek adierazten dute adin goiztiarrenetan ematen ari dela genero indarkeriaren gorakada, bereziki kontrol indarkerian ageri dena, eta funtsezkoa da beraz indarkeriarik ezaren pedagogia egitea”, adierazi du.
Zentzu horretan, gazteek lehenengo kontrol seinaleak ezagutzea garrantzitsua dela adierazi du: arropa, lagunak, mugikorra, isolamendua, etab. ; askatasuna kentzen dieten harremanak hausteko gai izan daitezela edo ez ditzatela ondo sentiarazi.
Gehiegikeriak eta kontrola
Emakumeen aurkako indarkeriari buruzko 2019ko makroinkestaren arabera, 16 eta 17 urteko nerabeen %6,2k indarkeria fisikoa jasan dute bikotekideen edo bikotekide ohien partetik, %6,5ek indarkeria sexuala, %16,7k indarkeria emozionala eta %24,9k indarkeria psikologikoa edo kontrolekoa.
Eta ‘Emakumeen aurkako indarkeriaren egoera nerabezaroan Espainian’ ikerketaren emaitzek –2020an egin zen, eta 14 eta 20 urte bitarteko 13.267 nerabek egin zuten lagina– islatzen dute neska nerabeen ehuneko handienak, noizbait edo sarriago, abusu emozionalekoak (“iraintzea edo barregarri uztea”, % 17,3k), kontrol orokorrekoak (“neurriz kanpoko” % 17,9k, % 14,9k, gutxienez) eta % 17,9k, nire bidez kontrolatzekoak direla.
Gainera, % 11,1ek onartu du “parte hartu nahi ez zuen egoera sexualetarako presionatuta” sentitu dela, % 9,6k “beldurra sentiarazi” diotela, % 8,7k “ez zuela ezer balio” esan diotela, eta % 8k tratu txarrak eman zizkion mutilak “jokabide horietaz harro zegoela”.
Sexu-indarkeriari dagokionez, ikerketaren datuek islatzen dute nerabeen %14,1ek aitortzen dutela presiopean sentitu direla parte hartu nahi ez zuten jarduera sexualetarako.
Nerabeen aurkako online sexu-jazarpenak nabarmen egin du gora azken hamarkadan. Gehien sufritzen duten egoerak argazki sexualak erakustearekin lotutakoak (%48) edo horiek eskatzekoak (%43,9) dira, eta %23,4k dio ziber-sexu eskaerak online jaso dituela.
Segurak adierazi duenez, nerabeen artean, batez ere bikotearen barruan, Genero Indarkeriak behera egiten badu ere, iraun egiten du, “eta bereziki Sexu Indarkeria eta, zehazki, online sexu-jazarpena azpimarratu behar dira”.
“Neska-mutilek, oro har, genero-indarkeria gaitzesten dute, eta onartzen dute indarkeria-harremanak izaten direla beren inguruan, baina ez dituzte beste indarkeria-mota sotilago batzuk onartzen”, azaldu du. Mutilek egiten duten bezala, batzuetan ez dira jabetzen horretan ari direla, gaineratu du.
Laura Segurak azaldu duenez, “ikasleak oso parte-hartzaileak dira eta interes handia erakusten dute, adin hauetan hain garrantzitsua den eraldaketarako eta kontzientzia hartzeko espazio bat sortuz; eta, aldi berean, hitzaldi hauetan egiten den lanarekin, ikasleek euren inguruneetan aldaketaren motore izan daitezen lortu nahi da”.
“Asmoa da desberdintasuna desagerrarazteko lan egitea, gure gizartean gertatzen ari dena ikusaraztea eta errealitate hori gaur egun aurre egin eta desagerrarazi beharreko arazo handietako bat dela ikusteak duen garrantziaz sentsibilizatzen jarraitzea”, amaitu du.