Joan den gauean Polizia Nazionalak, Madrilgo Udaltzaingoarekin koordinatuta, egindako desalojoaren ondoren, Espainiako Gobernuak Madrilen duen Ordezkaritzak jakinarazi du esku-hartze horrek akanpada hasi zenetik, irailaren 26tik, garatutako mailaz mailako jarduera-prozesu bati amaiera ematen diola. Denboraldi horretan, Ordezkaritzaren jarduera oinarrizko eskubideen erabilera baketsua bermatzera, pertsonak eta ondasunak babestera eta Puerta del Solen ohiko erabilera berreskuratzera bideratu da:
Eskubideen bermea eta desalojoa azken errekurtso gisa
Hasieratik, Gobernu Ordezkaritzak, beharrezko aholkularitza juridikoarekin, ulertu zuen Puerta del Solen egotea biltzeko oinarrizko eskubidearen babes-eremuaren barruan sartzen zela, pertsona-aniztasun antolatu bat biltzen baitzen, aldarrikapen-helburu komun batekin eta beren mezua botere publikoei eta iritzi publikoari igortzeko asmoarekin. Ondorioz, eskubide horren berezko araubide juridikoa aplikagarritzat jo zuen eta Madrilgo Poliziaren Goi Buruzagitzari eskatu zion eskubide hori modu baketsuan erabiltzen dela bermatzeko.
Iritzi horri eutsi zitzaion kontzentrazioak aldi baterako izaerari eta aldarrikapen helburu komunari eutsi zion bitartean. Aldi berean, Ordezkaritzak egoeraren ebaluazio jarraitua egin zuen, aholkularitza juridiko eta informazio polizial eguneratuarekin, biltzeko eskubidearen egikaritza segurtasuna babestearekin, hirugarrenen eskubideekin eta espazio publikoaren erabilera komunarekin uztartzeko.
Herritarren Segurtasuna Babesteko martxoaren 30eko 4/2015 Lege Organikoaren 23.2 artikuluak ezartzen du bilera eta manifestazioetan esku hartzeko neurriek mailakatuak eta egoeraren araberakoak izan behar dutela, eta desegitea azken baliabidea dela. Bestalde, biltzeko eskubidea arautzen duen uztailaren 15eko 9/1983 Lege Organikoaren 5.b) artikuluak aurreikusten du etetea eta, hala badagokio, desegitea ordena publikoaren nahasmenduak gertatzen direnean, eta pertsona edo ondasunentzat arriskua dagoenean. Esparru horren arabera, Ordezkaritzak lehentasuna eman zion elkarrizketari, instalazioak borondatez kentzeari eta detektatutako arriskuak zuzentzeko neurri zehatzak hartzeari, eta jarduera bakoitza une bakoitzeko egoeraren arabera baloratu zuen.
Denbora tarte horretan, Polizia Nazionalaren eta Madrilgo Udaltzaingoaren arteko koordinazio-bideak irekita egon ziren, baita administrazioekiko, garraio publikoaren arduradunekiko eta enpresaburuen elkarteekiko komunikazioa ere, gorabeherak jakinarazi baitzituzten.
Lehen aipatutako elkarrizketa-ildoan, nabarmendu behar dira hasieran “Maizterren Sindikatua” elkartearekin izandako komunikazioak, hark deitu baitzuen 2026ko irailaren 26an kanpaldiaren aurretik egindako manifestazioa, bai eta ondoren kanpatutako pertsonen solaskide gisa identifikatu zirenekin izandakoak ere.
Komunikazio horiek, hitzez zein idatziz, aukera eman dute arrisku handiagoko edo txikiagoko egoerak konpontzeko, hala nola Errege Postetxearen fatxada babestea degradazioa saihesteko, edo Madrilgo Metroko arnasbideen gaineko elementuak modu ordenatuan kentzea, garbiketa-lanak egiteko.
Kontaktu horiek espazio hori pixkanaka desokupatzeko aurrerapausoak ere lortu dituzte, duela bi astetik ikusten den bezala.
Lan hori guztia astelehenean, urriaren 26an, amaitu zen, eta Francisco Martin izan zen Espainiako Gobernuak Madrilen duen ordezkaria, Ordezkaritzatik akanpatuei idatzi bat igorrita. Idazki horretan, jakinarazten zitzaien Ordezkaritzak biltzeko eta manifestatzeko oinarrizko eskubidearen erabilera babestu zuela, baina eskubide hori mugagabea ez zenez, zentzuzko epea igaro zela aldarrikapenak gizarteari helarazteko. Gainera, idatzian adierazten zen parte-hartzaile batzuk erretiratu diren kanpaldiaren inguruabarrak eta izaera aldatu egin direla, eta kanpaldian gau asko etxerik gabeko pertsonek eta beste kolektibo ahul batzuek igaro dituztela, eta, beraz, hasierako helburua galdu dutela. Horrekin guztiarekin, kanpaldi horri amaiera ematea zilegi izan zitekeela jakinarazten zitzaien akanpatuei.
Egun batzuk beranduago, eta aurreko idatziari erantzunik jaso ez ostean, urriaren 29an, Pilar Trinidad delegatua zela, bigarren idatzi bat igorri zuten, zeinetan, aurretik adierazitako guztia jasoz, kanpaldia ahalik eta azkarren desegiteko exijitzen zen.
Hurrengo egunean, urriaren 30ean, mintzakideek Ordezkaritza honetara helarazi zuten aldarrikapen-kanpaldia antolatzeko erabilitako batzorde guztiak desegingo zirela, eta jasota geratu zen hasierako aldarrikapena amaitu egin zela. Hala eta guztiz ere, espazioan geratu dira erretiratzeari uko egin dioten kanpatutako pertsona batzuk.
Testuinguru horretan, Madrilgo Poliziaren Buruzagitza Nagusiak Ordezkaritzari jakinarazi zion ustez delitu ziren hainbat gertakari izan zirela, bai eta kanpaldiaren barrualdean edo inguruan jazotako istiluak ere; horietako batzuek eragin zuzena izan zuten bertan instalatutako pertsonengan, oinezkoengan eta agente jarduleengan. Zirkunstantzien bilakaerak, komunikazioek iraun arren instalazioek irauteak, jakinarazitako ordena publikoaren aldaketek eta pertsonentzat eta ondasunentzat zegoen arrisku zehatzak desalojatzeko eta desmuntatzeko beharra eragin zuten.
Denbora horretan guztian, Ordezkaritzak ekintza graduala egin du, eta, hondakinen aldetik kanpatuta geratzen zirenen aldetik beharrezko erantzunik izan ez ostean, bart gauean desalojo-ekintza polizial bat izan zen, Madrilgo Udalarekin zuzenean koordinaturik eta Gobernuaren ordezkariak Polizia Nazionaleko Buruzagitza Probintzialari bidalitako ofizioaren ondorioz, hiriko puntu horretan normaltasuna berrezartzeko eskatuz, betiere pertsona zaurgarriei arreta berezia eta proportzionaltasuna emanez.