A Delegación do Goberno recoñeceu o labor para a prevención e erradicación da violencia de xénero na nosa cidade, así como a favor da igualdade, do axente Juan Antonio Martín Doña, destinado no EMUME da Unidade Orgánica de Policía Xudicial da Garda Civil de Melilla e as Escolas pola Igualdade de Melilla. Ambos foron recoñecidos este ano/este ano coas ‘Meninas’ 2025.
En o acto institucional, celebrado esta tarde no Salón de Actos do Hospital Universitario de Melilla, a Delegada do Goberno, Sabrina Moh, destacou que este acto do 25N permite “recoñecer o labor de quen estades claramente comprometidos coa erradicación da violencia machista” e expresar “o noso rexeitamento ante calquera forma de violencia exercida sobre as mulleres, así como o noso firme compromiso para a súa eliminación”.
Moh puxo en valor o papel dos recoñecidos Meninas 2025, trasladando a súa “felicitación tanto a Juan Antonio Martín Doña, Jota, como ás responsables de igualdade”, así como a SATE-STEs e a Concepción Cortés, por uns recoñecementos que simbolizan “a loita contra a vulneración dos Dereitos Fundamentais das mulleres e un traballo pola igualdade e a dignidade”.
A titular da Delegación do Goberno lembrou que a violencia de xénero segue sendo “a expresión máis terrible da desigualdade” e un “fracaso colectivo” que esixe “levantar a voz, mirar cara á fronte e, sobre todo, actuar”. Insistiu en que esta violencia “non é un problema afastado nin alleo”, e que só será posible avanzar se se aborda “de maneira integral e transversal” coa implicación do conxunto da sociedade.
Moh advertiu que a violencia machista “maniféstase en múltiples formas, psicolóxica, sexual, económica, laboral, institucional, dixital ou vicaria” e que moitas delas permanecen invisibles. Así, lembrou as cifras rexistradas en 2025, con “38 mulleres e 3 menores” asasinados e “20 nenas e nenos orfos”, datos que evidencian a magnitude do problema.
A Delegada apelou tamén ao valor dos testemuños das sobreviventes, citando a mulleres como Ana Bella, que afirmou que “o seu maior golpe non foi a puñada, senón convencela de que non valía nada”, ou Pamela Palenciano, quen lembra que a violencia “comeza coa palabra que fere, co control que limita e coa dúbida que anula”.
Dignidade da linguaxe pública
Un dos momentos centrais do seu discurso foi o seu defensa de “a dignidade da linguaxe pública”, alertando de que declaracións recentes de responsables políticos locais, como cualificalas de “matahari ao estilo de Santiago Segura”, “un holograma riseiro e ineficaz” ou “feminazis” e “lixo”, “non achegan nada ao debate político e público”, danan “a calidade democrática e o respecto institucional” e buscan unicamente “degradar a imaxe da muller”.
Por iso, a máxima representante do Goberno de España na cidade pediu responsabilidade no uso da palabra, lembrando que “as institucións debemos ser exemplo de serenidade, rigor e respecto” nun país no que as mulleres “seguen enfrontándose á violencia e á discriminación”.
Ha engadido que xustificar a violencia, como ocorreu coas declaracións do alcalde de Alpedrete, é “inadmisible”, lembrando que “asestar 50 puñaladas a unha muller non é unha forma de querer” e que “unha persoa que maltrata, que mata, nunca poderá ser un bo pai nin un bo compañeiro”.
A Delegada realizou un chamamento a todas as institucións e cidadanía para non mirar cara a outro lado, “non sexamos cómplices cun silencio ensordecedor. Protexamos a aquelas mulleres que nos/nos necesitan, acompañémolas sen xulgalas e interveñamos ante calquera sinal”.
Moh agradeceu o traballo dos premiados e de todas as persoas que combaten esta violencia “desde diferentes ámbitos”, insistindo na necesidade de manter un compromiso firme e coordinado entre administracións, Forzas e Corpos de Seguridade do Estado, xudicatura, fiscalía e entidades sociais para avanzar cara a “un país máis xusto, máis igualitario e máis libre de violencia”.
A Delegada concluíu cunha mensaxe de esperanza dirixido a todas as mulleres vítimas e aos seus fillos e fillas, lembrándolles que “non están soas” e que son moitas as persoas dedicadas a protexelas e acompañalas. “A esperanza nace da valentía de todas e cada unha de elas”, afirmou, chamando a repetir “alto e claro” que queremos ás mulleres “vivas, libres e sen medo”.
Día de memoria e recoñecemento
A Xefa da Unidade de Coordinación contra a Violencia Sobre a Mujer, Laura Segura, subliñou que se trata de “un día de memoria, de compromiso, de recoñecemento e de homenaxe ás vítimas e ás sobreviventes”. Así, lembrou que este acto permite expresar, unha vez máis, o rexeitamento de toda a sociedade a calquera forma de violencia exercida contra as mulleres, así como o firme compromiso para a súa erradicación.
Segura expresou que este acto permite reiterar “o noso rexeitamento e o de toda a sociedade a calquera forma de violencia exercida contra as mulleres, así como o noso firme compromiso para a súa erradicación”. Ha lembrado que “a violencia de xénero non cesa” e que a Delegación do Goberno mantén “a súa decidida dedicación a seguir combatendo a violencia contra as mulleres en todas as súas manifestacións”, trasladando tamén “a nosa solidariedade coas vítimas”.
Describiu a violencia de xénero como “unha das manifestacións máis crueis de subordinación e de desequilibrio nas relacións de poder entre homes e mulleres” e “unha grave vulneración de dereitos fundamentais”. Insistiu en que lograr a plena igualdade require necesariamente “a erradicación da violencia contra a muller”.
Segura recoñeceu os avances do país en protección e atención, destacando que “pomos sempre ás vítimas no centro para garantir a súa seguridade, a súa protección, os seus dereitos, o seu benestar e as súas necesidades”, pero advertiu de que a violencia continúa afectando a mulleres e menores. Salientou a gravidade da violencia vicaria, que definiu como “unha das expresións máis terribles da violencia machista”, sinalando que causa “secuelas irreparables” e que como sociedade “non podemos permitir nin un día máis”.
A Xefa da Unidade pediu seguir visibilizando “todas as violencias que sofren as mulleres por ser mulleres”, mencionando expresamente “as violencias sexuais, a explotación sexual, trátaa de mulleres e nenas, o matrimonio forzado, a mutilación xenital feminina, a prostitución, a violencia en liña”. Insistiu en que para avanzar é indispensable “a implicación, coordinación e actuación de todas as institucións, administracións, entidades e organismos”.
Segura lembrou o testemuño de Ana Orantes, destacando como converteu “a súa violencia do seu propio cárcere ‘o seu fogar’” nunha cuestión pública e como coa súa valentía “tróuxonos ata aquí”. Explicou que o seu caso marcou “o inicio dunha concienciación social” que permitiu entender esta violencia como “unha prioridade social e política”.
En canto ao contexto actual, afirmou que “España é un referente internacional na loita para erradicar a violencia de xénero”, destacando a renovación do Pacto de Estado, que “amplía as medidas e incorpora novas formas de violencia”, como a económica, a dixital, a vigaira ou a trata con fins de explotación sexual. Pero subliñou que “ningún avance institucional será suficiente sen o compromiso de toda a sociedade” e que esta loita “interpela especialmente aos homes”.
Segura advertiu de que a violencia machista “transfórmase e adáptase” e que combatela require constancia. Foi firme ao sinalar que “a violencia contra as mulleres é innegable, indiscutible e incontestable” e que “o negacionismo é a tolerancia cómplice fronte a esta terrible realidade”. Afirmou que “a vergoña ten que caer sobre os que agriden e tamén sobre quen miran a outro lado e non sobre as vítimas”.
En a súa intervención lembrou as cifras, “1.333 mulleres asasinadas”, “38 mulleres no que vai de ano 2025”, “65 menores asasinados” e “489 orfos e orfas”. Insistiu en que “as cifras doen, pero non podemos adoitarnos a elas” porque “non son números, son vidas, vidas truncadas”, e advertiu do subregistro en violencias sexuais, onde “só un 8% denúnciase”.
Segura pechou a súa intervención cun chamamento claro, instando a un “avance”. Así, pediu “seguir impulsando avances”, “fomentar a educación en igualdade desde as etapas máis temperás”, “mellorar os recursos de asistencia e protección ás vítimas” e camiñar unidos “na construción dunha sociedade máis xusta e libre de violencia de xénero”. Concluíu afirmando que “cada xesto conta” e que só así poderá desaparecer “esta violencia estrutural” da nosa sociedade.
Reconocimientos Meninas 2025
A Delegada e a Xefa da Unidade foron as encargadas de facer entrega as dúas Meninas e das mencións honoríficas, que foron outorgadas ao sindicato SATE-STES e a ex Directora de Enfermería de Atención Especializada, Concha Cortés.
En concreto o recoñecemento Menina a Juan José Martín Doña quixo destacar o seu traballo diario “con dedicación, espírito de sacrificio e dispoñibilidade permanente para o servizo, realizando as súas tarefas con dilixencia, conxugando valores como o respecto, a empatía, honestidade, vontade e responsabilidade, desde todas as vertentes posibles da loita contra a violencia de xénero”.
Este axente destinado na Unidade Orgánica de Policía Xudicial da Garda Civil de Melilla, é Experto Universitario na loita contra a Violencia sobre a Muller e desde hai unha década exerce o seu labor desde o Equipo Muller-Menor da Garda Civil.
Martín Doña é considerado “un referente” tanto para as vítimas, os axentes sociais, as Forzas e Corpos de Seguridade e mesmo a Xudicatura, coas que durante puntos anos lévase relacionando, ademais lembrou a súa participación na confección dun plan de formación de VioGén dentro do Comandancia de Melilla.
En canto ao recoñecemento ás Escolas pola Igualdade de Melilla, trátase dunha comunidade de profesionais da educación “que vén implicándose na prevención e erradicación da violencia de xénero en todas as súas manifestacións desde os centros da nosa cidade”.
As Escolas pola Igualdade están compostas polo profesorado responsable da Igualdade de cada centro educativo da nosa cidade, englobando así a toda a comunidade educativa en todas as etapas e niveis de docencia. Supoñen, deste xeito, unha rede contra a violencia de xénero que se estende ao resto de profesorado e que transcende á sociedade.
Mencións honoríficas 2025
Nesta edición, como vén sendo a norma en anos precedentes, tamén recoñeceu labor de entidades a través dunha mención específica. Ao sindicato SATE-STES recoñecéuselle polas súas accións demostradas durante anos e cuxo obxectivo non foi outro que fomentar a igualdade de xénero, erradicar a violencia contra as mulleres e levar a cabo boas prácticas, sensibilización e concienciación social.
Este sindicato redundou na formación do profesorado, en igualdade e en coeducación, e na detección da violencia de xénero, incluíndo enfoques de xénero nas súas accións formativas e divulgativas no ensino. Destacan as campañas de concienciación e a edición, cada ano, dun Calendario de coeducación, entre outras moitas actividades.
Por último, a segunda mención recaeu na ex Directora de Enfermería de Atención Especializada, Concha Cortés. Cortés, xa xubilada, participou en numerosos cursos e xornadas sobre a materia de violencia contra a muller, demostrando unha sensibilidade e especialización na materia, así como unha gran dedicación.
A Delegación quixo destacar a súa a correcta organización e sensibilización dun corpo como é o de enfermaría, que permite abordar a violencia contra a muller desde os seus primeiros síntomas. Así, Cortés describe unha traxectoria que na que facilitou e colaborou coa sociedade civil e outras institucións para a erradicación da violencia de xénero desde o ámbito da saúde, sensibilizando ao persoal de INGESA e do Hospital Comarcal de Melilla.