- Robert Capa, do mesmo xeito que outros fotógrafos como Gerda Taro, denunciou nos principais medios gráficos da época a atrocidade dos bombardeos aéreos durante a Guerra
- Tamén se recoñece ao párroco Ildefonso de Pedro e aos veciños que perderon os seus fogares polos bombardeos
O Boletín Oficial do Estado (BOE) publica hoxe unha resolución da Secretaría de Estado de Memoria Democrática declarando Lugar de Memoria Democrática o Conxunto formado polo edificio situado no número 10 da rúa Peironcely, o espazo coñecido como Praza do Fotógrafo Robert Capa, a zona axardinada anexa e o Centro Pastoral de Santo Carlos Borromeo, Madrid.
Durante a súa estadía en España, Robert Capa, do mesmo xeito que outros fotógrafos como Gerda Taro, denunciou nos principais medios gráficos da época a atrocidade dos bombardeos aéreos durante a Guerra. Ao seu regreso a París, as súas fotografías causaron sensación. O impacto das fotografías de Capa e os dramáticos eventos que reflicten segue estando moi presente na memoria dos habitantes de Vallecas. Tanto é así que a praza situada nos contiguos de Peironcely, 10, que tamén sufriu os efectos dos bombardeos, foi rebautizada polos veciños do barrio como Praza do Fotógrafo Robert Capa.
A mesma sorte correu a zona axardinada na beirarrúa dos números impares do inicio da rúa Peironcely. A vivenda que ocupaba o número 3, coñecida como “casa do cura”, albergaba ao párroco de Santo Carlos Borromeo, Ildefonso de Pedro Miguelañez, de 33 anos, quen residía alí xunto ao seu pai e cinco irmás. Ademais deles, 29 persoas perderon os seus fogares, tras a destrución causada pola aviación en apoio do exército golpista.
O espazo coñecido popularmente como Praza do Fotógrafo Robert Capa e a parcela de terreo axardinada forman parte do mesmo relato histórico das vítimas do fascismo deste barrio madrileño: quen sufriron os bombardeos de 1936 e quen, tras a guerra, chegaron a Madrid fuxindo da represión da ditadura e da pobreza, especialmente desde Andalucía, Estremadura e Castela-A Mancha. Familias enteiras utilizaron os restos aínda en pé das casas destruídas polas bombas para autoconstruirse as súas humildes vivendas que, en moitos casos, habitaron ata mediados da década dos 70.
Actualmente, o Centro Pastoral de Santo Carlos Borromeo acolle unha comunidade relixiosa de forte vocación participativa e solidaria, que dá continuidade ao labor iniciado polo seu entón párroco. Entre as súas iniciativas atópanse a atención á infancia, a distribución de comidas solidarias, o acompañamento a persoas con adiccións e o apoio a persoas migrantes e refuxiadas.