A Xefa da Unidade de Coordinación contra a Violencia sobre a Muller da Delegación do Goberno en Melilla, Laura Segura, alertou do incremento do risco que enfrontan as mulleres vítimas de violencia de xénero durante os meses de verán, especialmente xullo e agosto, que considera o período “máis perigoso” do ano.
“Cada ano, cando se aproxima a data estival, o verán sobre todo, os meses de xuño, xullo e agosto, facemos un chamamento á sociedade. Non só ás vítimas, facemos un chamamento á cidadanía, alertando do risco que corren as mulleres vítimas de violencia de xénero, que evidentemente sempre están en risco”, sinalou Segura nunha entrevista concedida a Onda Cero.
Segundo explicou, nesta época danse circunstancias que agravan a situación das vítimas. “Fundamentalmente porque a convivencia se fai maior, chegan os períodos de vacacións e as mulleres deixan de estar en espazos que ás veces son espazos tamén de protección, como poden ser os do ámbito laboral, onde poden ter círculos de seguridade”, indicou. Ademais, engadiu que “as mulleres temos máis liberdade en vacacións, porque tomamos decisións, e todas estas tomas de decisións tamén son perda de poder por parte dos agresores”.
Segura subliñou que “é o período no que temos o maior número de mulleres asasinadas, sempre, cada ano”. De feito, lembrou que en 2024 “o 61% das vítimas asasinadas o foron neste período de verán, e concretamente o máximo, en xullo”. Unha tendencia que, advertiu, volve repetirse en 2025: “Este mes de xuño iniciar terriblemente, cun mes moi tráxico”.
No que vai de ano, 22 mulleres foron asasinadas en España a mans das súas parellas ou exparejas. “Pero temos que ir máis aló. Son 22 maltratadores, 22 agresores, os que decidiron asasinar as súas mulleres. E cada ano imos tendo agresores novos. Esa é a media que temos no noso país: 60 mulleres asasinadas ao ano”, afirmou, subliñando que “con que unha soa muller no noso país sexa maltratada, temos que seguir actuando”.
A pesar dos datos, Segura quixo destacar tamén o impacto das políticas públicas: “Temos que lanzar unha mensaxe de que as políticas en igualdade, as políticas contra a violencia de xénero, están a salvar vidas”. Recoñeceu que “non chegamos onde habería que chegar”, pero remarcou que “vemos que se reducen os números de mulleres asasinadas, aínda que sigan sendo terribles”, á vez que “aumenta o número de denuncias” e a conciencia social.
También en Melilla, los meses de verano reflejan este repunte. “Los meses de verano, precisamente julio y agosto, son los meses en los que más denuncias contemplamos”, ha asegurado y tal y como ha recordado, “el mes de agosto pasado fueron 31 las denuncias. Estamos hablando de prácticamente una denuncia diaria”.
A Xefa da Unidade sinalou que “a sociedade se conmove cando hai unha vítima asasinada, pero temos que facer chegar á cidadanía que esa é a punta do iceberg”. “Hai todo un mar de machismo, un mar de violencia, e non podemos acabar con este iceberg da violencia a marteladas. Temos que fundir ese mar de machismo para acabar coas situacións de desigualdade que finalmente poden desencadear na violencia máis extrema”, advertiu.
Só un 25% denuncian
Segura advertiu da escasísima porcentaxe de mulleres que denuncian situacións de violencia de xénero, o que impide que moitas delas accedan aos recursos de protección e apoio dispoñibles. Segundo indicou, das 22 mulleres asasinadas no que vai de ano, só tres tiñan unha denuncia previa, “dúas por parte da propia vítima e unha por familiares ou por ateigado policial”.
“Esta é a realidade da violencia de xénero: denúnciase un 20-25%”, afirmou. Unha cifra que considera moi alarmante e que reflicte que “a violencia de xénero non se denuncia”. Isto, subliñou, ten consecuencias directas sobre a eficacia dos mecanismos de protección: “Sen denuncia non hai posibilidade de tomar medidas por parte da xustiza”.
Segura insistiu na necesidade de que as administracións públicas adapten o seu enfoque: “Desde as Administracións estamos a pór a mirada en que debemos facer para chegar a aquelas mulleres que non están a denunciar. Porque todas as portas de acompañamento, de axuda ás vítimas, ábrense sobre todo cando se interpuxo unha denuncia”.
Neste sentido, reivindicou mecanismos alternativos como a acreditación administrativa de violencia de xénero, unha ferramenta que permite ás vítimas acceder a axudas sociais sen necesidade de presentar unha denuncia previa. “Se expomos ás mulleres a que só poidan denunciar e só desa maneira ofrecemos axuda, temos que ter moi claro que non imos conseguir chegar a elas, porque non todas queren denunciar ou non todas poden denunciar”, sinalou.
As razóns polas que moitas mulleres non denuncian son diversas. “O medo, evidentemente, é un de eles”, explicou Segura, pero tamén destacou outro motivo preocupante revelado na macroencuesta de 2019, que non é outro que o feito de que a vítima pense que se trata dun problema delas e que o poden resolver. “E isto debe preocuparnos como sociedade”, recoñeceu.
Banalización da violencia
A responsable da Unidade de Coordinación chamou a atención sobre un problema engadido: a crecente banalización social da violencia de xénero. “Se a sociedade non ve a violencia de xénero como un problema, as vítimas evidentemente reafírmanse nese sentimento de que é un problema que deben resolver soas. A mensaxe ten que ser outro: que este é un problema de toda a sociedade e que nos/nos destrúe como sociedade”.
Nesta liña, citou os últimos datos do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) de 2025, segundo os cales a violencia de xénero apenas preocupa a un 0,1% das mulleres e a un 0,2% dos homes en España. “É dicir, á sociedade non lle está preocupando a violencia de xénero”, lamentou.
Tamén advertiu do retroceso na percepción da mocidade: “Hai un maior número de mozos, pero tamén de mozas novas que pensan que a violencia de xénero non existe. Iso é verdadeiramente preocupante”.
Sobre o sistema de protección, destacou que o sistema VioGén dá seguimento actualmente a unhas 240 mulleres en Melilla, o 80% delas con menores ao seu cargo. “Se só denunciamos un 25%, cantas mulleres hai na nosa cidade agora mesmo sufrindo violencia de xénero? E cantos nenos e nenas viven violencia nas súas casas?”, preguntouse.
A pesar da gravidade dos datos, Segura sinalou que Melilla non rexistrou vítimas mortais por violencia de xénero nos últimos anos. Desde 2003, a cidade contabiliza cinco mulleres asasinadas no ámbito da parella ou expareja, unha cifra inferior á media nacional. Con todo, lembrou que os feminicidios cometidos fóra dese ámbito non se incluían nos datos ata fai pouco, o que podería elevar o total.
No conxunto de España, 1.316 mulleres foron asasinadas por violencia de xénero desde 2003. “Se se asasinase no noso país a cinco futbolistas ou cinco gardas civís, estariamos nunha alerta nacional. E con todo, normalizamos que se asasine a mulleres”, concluíu.