A Xefa da Unidade de Coordinación contra a Violencia sobre a Muller, Laura Segura, advertiu contra aqueles que “cos seus discursos e actos, así como cos seus silencios e abrazos cómplices, negan a violencia de xénero, pon en risco os logros alcanzados”.
A responsable da Unidade fixo fincapé en que “fronte a cada intento de desinformación e confusión atoparán un punto violeta e un espazo seguro para as vítimas; que ante a censura e o pin parental atoparán escolas coeducadoras e que, ante a misoxinia, o machismo e intentos de retroceder, van atopar, como un muro, ao feminismo e ás políticas feministas e as políticas de igualdade”.
E é que Segura deixou claro que “non podemos permitirnos paradas nin retrocesos” no ámbito da igualdade real nin na laucha contra a violencia machista. “Só podemos avanzar e facer cun único obxectivo, que a desigualdade que alimenta a violencia de xénero desapareza da nosa sociedade”, subliñou.
Por ello, ha hecho un llamamiento a toda la ciudadanía “para contrarrestar desde todos los ámbitos y de forma unánime el discurso negacionista que pone en riesgo los avances alcanzados, discursos cómplices que perpetúan las violencias machistas y que hacen peligrar la libertad, la integridad y la vida de las mujeres”. Porque, ha agregado, “fomentan el miedo, la vergüenza y la culpa en las víctimas, haciendo más pequeñas las puertas de salida de la violencia”.
Neste sentido Segura ha incidido en que hai un reto crave: a ruptura do silencio ante esta violencia e o fin da impunidade dos que a exercen. Un reto, engadiu, “de toda a sociedade, para que o peso das denuncias non siga recaendo sobre as vítimas”.
Implicar a toda a sociedade
A Xefa da Unidade destacou a importancia de seguir consolidando cada un dos logros alcanzados en igualdade e na loita contra a violencia de xénero e, á súa vez, seguir avanzando para acabar con todas cada unha das violencias machistas, “violencias que sufrimos as mulleres polo feito de ser mulleres e para a erradicación da desigualdade, cuxa expresión máis terrible é a violencia de xénero”.
Neste sentido fixo fincapé na necesidade de percibir esta violencia como unha violencia estrutural “que se basea nas desigualdades que nos/nos atravesan e que é unha das manifestacións máis crueis de subordinación e de desequilibrio nas relacións de poder entre homes e mulleres”.
Por iso, asegurou que “debemos e imos seguir traballando na mellora dos mecanismos de detección e sobre todo na prevención desde a educación en igualdade nos centros educativos, desde as idades máis temperás, porque a educación en igualdade salva vidas”.
Laura Segura insistiu en que é indispensable a coordinación e actuación de todas as institucións, administracións, entidades, organismos co compromiso único da construción dunha sociedade igualitaria e libre de violencia contra as mulleres. “É clave a atención e o acompañamento ás mulleres que están a sufrir violencia, darlles alternativas para que poidan sentirse protexidas, seguras e con forza para romper co círculo ou a escaleira da violencia”, argumentou.
Na loita contra a violencia de xénero, apostilou, “é fundamental a implicación e concienciación de toda a cidadanía, porque necesitamos unha resposta clara de rexeitamento desde a sociedade, un posicionamento individual e colectivo contra a violencia de xénero, en todas as súas manifestacións, e nestes momentos que vivimos, máis que nunca”.
E é que Segura recoñeceu que “estamos a ver perigar dereitos e liberdades das mulleres que estaban garantidos”, dado que “asistimos ao cuestionamiento, e mesmo, á proposta de derrogación da Lei integral contra a violencia de xénero, unha lei pioneira que conseguiu sacar dos fogares e do silencio a violencia que as mulleres sufrían nas súas propias casas”.
Unha Lei, agregou, “que permitiu establecer medidas de protección integral e para previr, sancionar e erradicar esta violencia, así como prestar asistencia ás mulleres e aos seus fillos e fillas”.
“Asistimos, mesmo, á xustificación de maltratadores e ao branqueo da violencia de xénero, porque a violencia de xénero non son divorcios duros, porque é a perda de poder por parte dos maltratadores que acaba en violencia en mesmo asasinando, porque non é violencia intrafamiliar nin doméstica xa que é o machismo a orixe desta violencia”, deixou claro.
Un 22,22% máis de denuncias
Na súa intervención ante os medios de comunicación a Xefa da Unidade informou do balance da situación da Violencia de Xénero na nosa cidade, fundamentalmente durante o primeiro e segundo trimestre do ano 2023.
Así, tal e como explicou, en canto ás denuncias por violencia de xénero, o primeiro trimestre pechouse con 66 denuncias, cun aumento do 22,22% con respecto ao primeiro trimestre do ano 2022, onde se rexistraron 54 denuncias por violencia de xénero.
O segundo trimestre pechouse con 75 denuncias, cun incremento do 7,14% fronte ao segundo trimestre do ano pasado, que rexistrou 70 denuncias. E neste 2023 a distribución de denuncias por meses supuxo 17 en xaneiro; 22 en febreiro; 27 en marzo; 24 en abril; 25 maio; e 26 en xuño. No que se refire a este mes de xullo rexistráronse a día de hoxe 18 denuncias por violencia de xénero.
En canto á análise do uso dos servizos estatais existentes en violencia de xénero na cidade de Melilla, Segura sinalou que desde a posta en marcha do Servizo Telefónico 016 de información e asesoramento xurídico en materia de violencia de xénero en setembro de 2007 e ata o 31 de maio deste ano/este ano, recibíronse en Melilla 1.906 chamadas pertinentes.
Desde o 1 de xaneiro e ata o 31 de maio recibíronse 45 chamadas fronte ás 68 chamadas rexistradas no mesmo período do ano 2022. Sendo o 77,7% das chamadas realizadas pola propia usuaria -35 chamadas- e o 22,22% -10 chamadas- por familiares ou persoas achegadas.
Péchase así, o primeiro trimestre con 22 chamadas ao 016, fronte a 42 chamadas que se recibiron no mesmo período do ano 2022, o que supón un descenso do 47,62%.
En el mes de abril se registraron 8 llamadas frente a las 6 llamadas que se registraron en el mismo periodo del año pasado y en el mes de mayo 15, siendo 20 las llamadas registradas en mayo de 2022.
En canto ao número usuarias do Servizo telefónico de atención e protección para vítimas de violencia de xénero (ATENPRO), Segura indicou que no mes de xaneiro deste ano/este ano eran 18 as usuarias dadas de alta; en febreiro, 17; en marzo, 14; en abril, 14; e 13 en maio.
219 casos activos en VioGén
No que respecta aos casos activos en VioGén, a responsable da Unidade expuxo que os casos activos en xaneiro foron 198; en febreiro, 203; en marzo, 210; en abril, 212; 221 en maio; e 219 en xuño.
“Aos 219 casos activos no Sistema VioGén en Melilla ao 30 de xuño do 2023, hai que sumar os 2.103 casos inactivados desde 2007 ata esta data, o que fai un total de 2.322 casos totais e 2.161 vítimas totais na nosa cidade desde 2007 ata a actualidade”, contabilizou.
En lo que respecta a la distribución por niveles de riesgo, son 112 los casos activos de riesgo no apreciado; 85 de riego bajo; 20 de riesgo medio y 2 casos de riesgo alto.
Con respecto a los casos activos habría 140 con menores de los cuales 29 estarían en situación de vulnerabilidad y 12 casos de especial relevancia.
“No momento actual, temos 213 casos en activos e un caso de risco alto, 7 son casos asignados ao Equipo de Muller-Menor (EMUME) da Garda Civil, sendo os riscos na súa maioría medio, baixo e non apreciado, e ningún no CETI”, apuntou.
Protección policial
No capítulo de mulleres con protección policial, Segura indicou que no mes de xaneiro foron 108 as mulleres que tiveron esta protección; en febreiro, 103; en marzo, 102; en abril, 103; e en maio, 110 mulleres
E no que respecta ao número de ordes de protección e medidas por violencia de xénero, os datos ofrecidos pola responsable da Unidade implican que, desde xaneiro a decembro de 2022 hai un total de 84 ordes incoadas, sendo destas 76 adoptadas e 8 denegadas.
Sobre o número de internos que cumpriron condena en centros penais con delitos de violencia de xénero, a evolución de internos por meses neste ano foi a seguinte: 12 en xaneiro, 14 en febreiro, 15 en marzo, 15 en abril e 12 en maio.
No que se refire ás concesións de autorización de residencia temporal e traballo de mulleres estranxeiras vítimas de violencia de xénero por ano de resolución, no primeiro trimestre deste ano/este ano concedéronse 5 autorizacións de residencia temporal, 3 en abril e 2 en maio, é dicir, total 10 autorizacións ata a data.
Segura destacou que, en Melilla, non se rexistran vítimas mortais por violencia de xénero desde o 2016, sendo 5 mulleres asasinadas na cidade desde o ano 2005.
A día de hoxe no noso país son 1.212 as mulleres asasinadas por violencia de xénero desde que temos datos oficiais, este ano/este ano foron asasinadas 28 mulleres polas súas parellas ou ex parellas e son 33 os menores orfos e orfas por violencia de xénero. E unha menor vítima mortal, asasinada xunto á súa nai.
“Unhas cifras terribles e inasumibles que pon de manifesto que a violencia de xénero podería considerarse como o principal problema social que temos na actualidade”, subliñou á vez que lembrou que a maior parte da da violencia de xénero segue escondida e non se denuncia, xa que se sitúa en torno ao 78%.
E todo iso a pesar de que estes datos só fan referencia á violencia que se exerce no ámbito da parella ou expareja, sendo a realidade da violencia de xénero moito maior, se se ten en conta o resto das violencias que se exercen sobre as mulleres, talles como a violencia sexual, trata de mulleres e nenas con fins de explotación sexual, explotación sexual, prostitución, matrimonios forzados, mutilación xenital feminina…