- Por proposta do Ministerio de Cultura, concede a máxima protección patrimonial a este ben, na categoría de Monumento, co obxectivo de dar adecuada preservación aos seus valores históricos e artísticos
- El edificio, terminado en 1886, está en la delimitación del Paisaje de la Luz, declarado Patrimonio Mundial de la UNESCO en 2021
- A súa sede, situada nas antigas Escolas Aguirre, é un dos principais exemplos madrileños de arquitectura neomudéjar
O Consello de Ministros aprobou esta mañá, por proposta do ministro de Cultura, Ernest Urtasun, o Real Decreto polo que se concede a máxima protección patrimonial a Casa Árabe, en Madrid, como Ben de Interese Cultural (BIC) na categoría de Monumento.
A catalogación como BIC de Casa Árabe, as antigas Escolas Aguirre, ten por obxecto a protección patrimonial dos seus valores históricos e artísticos, así como aumentar o seu coñecemento e tomar as medidas adecuadas para a súa correcta conservación.
O edificio, obra do arquitecto Emilio Rodríguez Ayuso, terminado en 1886, é un dos principais exemplos madrileños da chamada arquitectura neomudéjar, tendencia historicista de gran complexidade e expresividade, xurdida a finais do século XIX. Situado na rúa Alcalá, xunto ao entrada norte dO Retiro, inclúese na actualidade na delimitación do coñecido como Paisaxe da Luz, declarado Patrimonio Mundial pola UNESCO en 2021.
Las Escuelas Aguirre nacieron a iniciativa de Lucas Aguirre, empresario conquense cuyo interés por la cultura y la educación le llevaron a emplear parte de su fortuna en la fundación de escuelas con métodos pedagógicos innovadores para la época.
O conxunto, que pertence ao Concello de Madrid, acolleu distintos usos ao longo dos anos. Na actualidade, é sede de Casa Árabe, centro estratéxico nas relacións de España co mundo árabe xestionado por un consorcio formado polo Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e de Cooperación (MAEUEC), a Axencia Española de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento (AECID), a Xunta de Andalucía, a Comunidade de Madrid, o Concello de Madrid e o Concello de Córdoba.
Unha característica fachada de ladrillo vistoEn a declaración inclúense tanto o edificio principal, de volume rectangular e simétrico, como os dous pavillóns situados no xardín, rodeado por un valo.
O edificio principal concibiuse organizado en dúas plantas, con espazos educativos dunha gran innovación para a época, e conta sobre o núcleo cunha torre de 37 metros que consta de dous corpos, un de ladrillo e outro metálico acristalado, situada na parte central da fachada principal.
Para a súa construción utilizáronse muros de carga de ladrillo aparellados a tizón ou á española nos que se incluíron os diferentes adornos de fachada cos rehundidos e saíntes.
Su elemento más característico es la fachada de ladrillo a cara vista, que oculta una complicada distribución interna de ladrillos y juntas que no ha variado a pesar de las múltiples reformas que han transformado tanto su aspecto exterior como interior a lo largo de los años.