Os acordos evitan a interposición de recursos de inconstitucionalidade ante o Tribunal Constitucional en normas que afectan a Cataluña, Navarra, Canarias, País Vasco, Comunitat Valenciana, Aragón, Andalucía e Castela-A Mancha
As negociacións, recollidas na Lei Orgánica 2/1979, do Tribunal Constitucional, permiten que o Estado e as Comunidades Autónomas resolvan as súas discrepancias respecto do ámbito competencial constitucionalmente recoñecido a cada unha das leis e decretos-leis autonómicos.
Por primeira vez, o Estado asume o compromiso de modificar unha lei estatal nun esforzo de colaboración por mellorar a articulación competencial, e neste caso, ademais, a protección do litoral.
Madrid, 1 de marzo de 2021. - O Ministerio de Política Territorial e Función Pública e oito comunidades autónomas lograron unha solución pactada respecto de 11 normas sobre as que manifestaran discrepancias polo ámbito competencial constitucionalmente recoñecido a cada unha delas.
Os acordos alcanzáronse no marco das Comisións Bilaterais de Cooperación entre a Administración Xeral do Estado e as Comunidades Autónomas de Cataluña, Navarra, Illas Canarias, País Vasco, Comunitat Valenciana, Aragón, Andalucía e Castela-A Mancha e permitiron evitar a interposición de recursos de inconstitucionalidade ante o Tribunal Constitucional.
Este procedemento de negociación, recollido no artigo 33.2 da Lei Orgánica 2/1979, do 3 de outubro, do Tribunal Constitucional, constitúe un instrumento xuridicamente habilitado para que o Goberno poida levar a cabo unha cogobernanza eficaz coas Comunidades Autónomas, baixo a premisa do principio de colaboración.
O Ministerio de Política Territorial e Función Pública, na súa vontade de diálogo permanente coas Comunidades Autónomas, logrou o acordo que resolve o conflito en relación coas seguintes leis e decretos-leis autonómicos:
- Lei 10/2019, do 23 de decembro, de portos e de transporte en augas marítimas e continentais.
- Lei Foral 29/2019, do 23 de decembro, de modificación de diversos impostos e outras medidas tributarias.
- Decreto-Lei Foral 10/2020, do 16 de setembro, polo que se aproban medidas en materia de persoal ao servizo da Administración da Comunidade Foral de Navarra e os seus organismos autónomos.
- Lei de Canarias 1/2020, do 20 de marzo, de medidas urxentes, pola que se regula a axuda para a adquisición de medicamentos financiados polo Sistema Nacional de Saúde ás persoas que ostenten a condición de pensionistas da Seguridade Social e os seus beneficiarios cuxa renda anual sexa inferior a 18.000 euros.
- Lei 11/2019, do 20 de decembro, de Cooperativas de Euskadi.
- Lei da Generalitat de Cataluña 5/2020, do 29 de abril, de medidas fiscais, financeiras, administrativas e do sector público e de creación do imposto sobre as instalacións que inciden no medio ambiente.
Trátase dun acordo parcial, xa que non se alcanzou acordo con relación ao artigo que regula o mínimo exento do IRPF en sentido contrario á lei do IRPF.
- Lei da Generalitat de Cataluña 2/2020, da vitivinicultura.
- Decreto-Lei 7/2020, do 26 de xuño, de modificación da Lei 19/2017, do 20 de decembro, de renda valenciana de inclusión.
- Decreto-Lei 4/2020, do 24 de xuño, polo que se adoptan medidas urxentes e extraordinarias para o impulso da Estratexia Aragonesa para a Recuperación Social e Económica.
- Lei 5/2020, do 24 de xullo, de medidas urxentes para a declaración de proxectos prioritarios en Castela-A Mancha.
- Decreto-Lei 3/2019, do 24 de setembro, de medidas urxentes para a adecuación ambiental e territorial das edificacións irregulares na Comunidade Autónoma de Andalucía.
Neste último caso, ademais de liquidarse a cuestión controvertida, o Estado asumiu o compromiso de promover unha modificación da lexislación básica co fin de recoller na mesma unha regulación específica do prazo de prescrición das accións para o cumprimento da legalidade urbanística na zona de influencia de costas.
Así, este Acordo marca tamén un fito nos procedementos do art. 33.2 da LOTC e nas relacións entre o Estado e o ComunidadesAutónomas no sentido de que o Estado non só asumiu por primeira vez o compromiso de establecer unha determinada opción de política lexislativa non esixida pola lexislación da Unión Europea con ocasión da tramitación deste procedemento, senón que ademais utilizou o mesmo para garantir, en virtude do principio de colaboración, unha adecuada coordinación entre a reforma da lexislación estatal e a adaptación do ordenamento autonómico polo lexislador da comunidade autónoma.