Zaragoza.- Durante toda esta semana, a bandeira arcoíris lucirá no balcón da Delegación do Goberno de España en Aragón con motivo da celebración do Día Internacional do Orgullo LGTBIQ+ o 28 de xuño. O delegado do Goberno en Aragón, Fernando Beltrán, e a subdelegada na provincia de Zaragoza, Noelia Herrero, colgárona esta mañá acompañados de representantes da Asemblea 28-J e da asociación Nicaragua Libre.
Fernando Beltrán explicou que coas cores desta bandeira reivindícanse todos os avances conseguidos en «a liberdade, a igualdade e a dignidade de todas as persoas» e destacou o traballo realizado ao longo de todo o ano polas distintas entidades sociais como as que hoxe participaron no acto. «Todas elas sempre atoparán a este Goberno ao seu lado. Da man do PSOE, España foi pioneira e valente na conquista de dereitos e serao tamén no seu defensa», asegurou.
O delegado engadiu que «a sociedade aberta e tolerante na que vivimos é o resultado de anos de políticas públicas progresistas e duns gobernos que actuaron desde o convencemento máis profundo da defensa dos Dereitos Humanos», pero que esta sociedade non é algo inquebrantable, senón que a súa fortaleza depende do compromiso de todos: «É a nosa responsabilidade construíla e preservala cada día».
«Estamos para defender que temos que ser visibles en todos os espazos: na rúa, nas institucións… En calquera espazo público. Porque xa van vinte anos do matrimonio igualitario, case cincuenta das primeiras revolucións LGTB para defender todos os nosos dereitos. E por iso é tan importante mostrarnos visibles e celebrar este 28J nas rúas. Non imos permitir que nos/nos quiten todo o que xa logramos e imos conseguir máis coa colaboración entre todas as persoas de todos os ámbitos e de todas partes do mundo, porque temos que ser unidas e colectivo», dixo Rita Loren, como parte da Asemblea 28-J Zaragoza.
Como representantes da asociación Nicaragua Libre participaron no acto Wilmer Benavides e Slicht Villachica. Ambos son xornalistas e víronse obrigados a abandonar o seu país pola persecución e represión do actual goberno tanto pola súa profesión como pola súa orientación.
No caso de Wilmer, el chegou a España en abril de 2022 e leva ano e medio vivindo en Zaragoza como asilado político. Viño á capital aragonesa porque aquí ten varios familiares e porque é a cidade coa comunidade nicaraguana máis grande do país. Explica que en Nicaragua a situación foi a peor nos últimos anos: «Estamos totalmente desprotexidos. Non existe unha política de Estado de protección ou de igualdade de dereitos. Desde 2018 non se pode manifestar ningún tipo de colectivo nas rúas». A iso engade as agresións e crimes de odio que se cometen, sobre todo, cara ás mulleres trans. «Desde que cheguei a España sinto seguro, algo que non podía sentir en Nicaragua. Aquí recoñécense os nosos dereitos, entre eles o do Matrimonio Igualitario, que segue sen estar en moitos países».
Slicht leva menos tempo no noso país, un ano e catro meses, e está a esperar a resolución da súa regularización dentro do proceso extraordinario aberto polo Goberno. No seu caso, España tamén supuxo unha oportunidade para ser ela mesma: «En Nicaragua hai un maior estigma cara á homosexualidade, máis aínda para as persoas que nos/nos expresamos dunha forma máis feminina. En España tomei a decisión de facer a transición. Actúo de maneira máis libre, non tiven ningún tipo de problema por como son ou como me visto. No traballo coñecen a miña elección de xénero e acéptana».
O feito de vivir a realidade de ambos os países permítelle ver «a delgada liña que separa a defensa dos nosos dereitos e o ataque homófobo latente que existe». Sinala que é responsabilidade dos gobernos velar polos Dereitos Humanos e que niso o Goberno de España é «punta de lanza» en Europa.
Nese sentido, Beltrán apelou á responsabilidade de todos os partidos e responsables políticos na preservación e construción dunha sociedade na que ninguén poida ser discriminado ou discriminada pola súa orientación sexual ou a súa identidade de xénero: «É o noso deber como cidadáns, e tamén como representantes públicos, non só non promover discursos de odio e ideas homófobos e excluíntes senón tamén frealas en todos aqueles que insisten en retroceder a outros tempos máis escuros e tristes da nosa historia. En cuestións de dereitos e liberdades non daremos un paso atrás nin para coller impulso».
O delegado lamentou que haxa cargos e institucións que nos seus discursos insistan en que «gobernan para todos e todas», pero logo, na práctica, «ben por omisión ou ben por complicidade» demostran o contrario: «Os dereitos non son cousa dun día nin dunha foto. Hai que crecerchos, sentilos; estar convencido deles e defendelos sen fisuras nin titubeos. O contrario vemos como ten tamén o seu reflexo e as súas consecuencias nas rúas».
«Nos casos de Wilmer e Slicht vemos como o sistema de protección internacional ou o proceso de regularización que está a piques de culminar son unha oportunidade para que as persoas poidan construír un proxecto de vida real sendo quen son de verdade e contribuír á vez ao futuro do noso país», engadiu.
Teléfono 028: Servizo Arcoíris
O Ministerio de Igualdade, por medio da Dirección Xeral para a Igualdade real e efectiva das persoas LGTBI+, presta o Servizo telefónico de información, asesoramento xurídico e atención psicosocial inmediata especializada fronte a todas as formas de violencia por LGTBIfobia no número 028.
É gratuíto, confidencial e está operativo 24 horas ao día, os 365 días do ano. A atención realízase nos seguintes idiomas: castelán, catalán, galego, eúscaro, inglés e francés. Tamén se garante a accesibilidade para persoas con discapacidade auditiva e/ou da fala.