El ministro de Política Territorial e Memoria Democrática, Ángel Víctor Torres, rendeu homenaxe hoxe, en Montauban (Francia), a Manuel Azaña, na semana na que se celebra o 85º aniversario da súa morte. Torres inaugurou as XX Xornadas Manuel Azaña, no Ancien Collège da localidade francesa, e depositou unhas flores na tumba do que fose último presidente do II República.
El ministro destacou Azaña “non foi un político calquera”, senón “un intelectual comprometido e un reformista convencido de que o progreso non nace do enfrontamento, senón da firme defensa dos valores democráticos”.
Para Torres, o político español “encarnou a dignidade de todo un país”, cando, “con enorme dor, viu como o proxecto democrático que impulsara era arrasado pola intolerancia e a violencia”.
“O seu proxecto para España foi o dunha República que educase, que garantise dereitos, que distribuíse oportunidades e que respectase a diversidade dos seus pobos”, indicou o ministro, que estivo acompañado polo secretario de Estado de Memoria Democrática, Fernando Martínez; o embaixador de España en Francia, Victorio Redondo; o cónsul xeral de España en Toulouse, Manuel Larrotcha; o tenente de alcalde de Montauban, Philippe Becade; e o presidente da Asociación Présence de Manuel Azaña, Bruno Vargas; entre outras autoridades.
Placa de Lugar de Memoria para o campo de Septfonds
Tras a homenaxe a Azaña, o ministro ha develado a placa que recoñece o que fose campo de Sepfonds, coñecido no seu momento como Camp de Judes, como Lugar de Memoria Democrática. Torres lembrou que foron miles os represaliados españois internados neste lugar, en condicións infrahumanas, como ocorreu con outros espazos similares en Francia, tras o exilio republicano da chamada “retirada”, que foi forzada polo Golpe de Estado e a Guerra de España.
Torres tivo un recordo para historias como a de Joaquín Llin, un valenciano que saíu de casa con 21 anos e a súa familia nunca o volveu a ver. “As súas sobriñas netas, Remedios e Vicenta, xa octoxenarias, puideron recuperar, con moita emoción, algúns obxectos do seu tío avó, que foi internado neste campo”, detallou.
“Que este Lugar de Memoria sexa, ao mesmo tempo, escola e aviso: escola para quen deben aprender a protexer os seus dereitos; aviso para quen usan a exclusión como un recurso político”, concluíu o ministro.
