O 27 de febreiro de 1981 foi unha xornada memorable, expresión simbólica da resistencia e vontade democrática da inmensa maioría do pobo español contra quen planeaban volver á ditadura ou, polo menos, paralizar o proceso de transformación que o pobo español había iniciado tras a morte do ditador Franco, ratificado co seu voto masivo en favor da Constitución democrática de 1978.
Anxo Víctor Torres, ministro de Política Territorial e Memoria Democrática, e Isaura Leal Fernández, secretaria segunda do Congreso dos Deputados participaron no Congreso dos Deputados, do acto de incoación do expediente para a declaración de Lugar de Memoria Democrática inmaterial, as Manifestacións en favor da democracia do 27 de febreiro de 1981.
O acto contou coa presenza da xornalista Rosa María Mateo, que foi a encargada de ler o manifesto de condena ao golpe de Estado na manifestación celebrada en Madrid o 27 de febreiro de 1981, cuxa lectura repetiu hoxe no Salón dos Pasos Perdidos do Congreso dos Deputados.
Tras o fracaso do golpe de Estado do 23 de febreiro, convocáronse manifestacións en defensa da democracia e a Constitución para o 27 de febreiro de 1981. A práctica totalidade das forzas políticas convocaron aos españois a manifestarse en defensa dos valores democráticos, da convivencia pacífica e da Constitución como norma fundamental para organizar a vida política. Á esta convocatoria sumáronse centos de corporacións municipais, asociacións veciñais e sindicais, artistas, intelectuais e unha infinidade de colectivos que non ían permitir desandar conseguir desde 1975.
A manifestación en Madrid foi convocada por UCD, PSOE, Alianza Popular e o Partico Comunista e foi seguida, baixo o lema “Pola liberdade, a democracia e a Constitución”, por un millón e medio de persoas.
Os medios de comunicación deron fe da masiva afluencia nas manifestacións convocadas en todos os recunchos de España: en Barcelona douscentos cincuenta mil foron os manifestantes; douscentos mil en Valencia; cen mil en Sevilla, Zaragoza e Oviedo, cincuenta mil, Alacante e Granada e Murcia ou trinta mil en Valladolid, A Coruña e Málaga. En cidades máis pequenas, como Almería, concentráronse dez mil persoas, en Salamanca nove mil ou en Cáceres ao redor de oito mil. Na práctica totalidade das capitais de provincia, celebráronse manifestacións máis ou menos multitudinarias. A reacción popular en repulsa polo intento de golpe de Estado desenvolveuse de forma pacífica, masiva e reivindicativa.