La Unidade de Coordinación contra a Violencia sobre a Mujer da Delegación do Goberno en Navarra celebrou hoxe en Civican a oitava xornada sobre Violencia contra as Mulleres que se enmarca nos actos conmemorativos do 25N, o Día Internacional da Eliminación da Violencia contra a Mujer. Unha xornada que, baixo o título “Dando voz ás vítimas”, abordou algunhas das barreiras coas que se atopan as mulleres que sofren a violencia machista.

La apertura correu a cargo da delegada do Goberno en Navarra. Alicia Echeverría subliñou a necesidade de pór o pouco nas vítimas desde unha actitude de escoita activa. “Somos conscientes de que a miúdo as propias vítimas oponse a denunciar ao seu agresor por razóns diversas que poden incluír o medo, o sentimento de culpa, a vergoña, a falta de redes de apoio ou, mesmo, a dependencia económica; esta resistencia pode provocar frustración e incomprensión na contorna, e por iso todos e todas temos que ser particularmente sensibles e tender a man sempre que nos/nos sexa posible, sen xulgar, sen presionar, coa única vontade de entender e de axudar”, sinalou.

Echeverría recalcou que é importante que as vítimas coñezan os recursos que teñen ao seu dispor, que van desde o servizo 016 ata os recursos sociais, as casas de acollida, o asesoramento legal e gratuíto, os servizos sanitarios ou os de protección de menores. Servicios que, dixo, “deben ofrecer certezas e un espazo seguro e confiable ás vítimas de violencia de xénero”.

Dando voz ás vítimas

La primeiro relatorio da xornada correu a cargo de Teresa Muñoz, doutora en Dereito e responsable xurídica no Servizo de Información e Asesoramiento a Muller, Familia e CEAS da Deputación de Burgos. Referiuse á denuncia e demandou empatía coas vítimas, non disuadirlles de denunciar senón axudarlles a facer de maneira ordenada, posto que hai unha elevada porcentaxe de mulleres que non denuncia. “No momento en que denuncian convértense en verdugos”, sinalou Muñoz. Criticou, ademais, a “banalización” da violencia de xénero, que xorde cando non se entra no fondo dos casos nin se profunda na educación.

Pola súa banda, a psicóloga e psicoterapeuta Victoria Compañ falou sobre a atención psicolóxica sen perspectiva de xénero. Sinalou que a miúdo custa identificar a violencia porque está naturalizada. “O único que teñen en común as vítimas de violencia de xénero é que son mulleres”, dixo, “se temos un estereotipo, só identificamos os casos que coinciden co este estereotipo”. “Se non sabemos que estamos ante unha vítima de violencia de xénero, podemos sentir rexeitamento ante o seu testemuño e acabar culpabilizándolas a elas”, apuntou Compañ. Respecto do maltratador, asegurou que “un home que maltrata sempre sente vítima e nunca sente responsable dos seus actos e, se non sabemos identificar en terapia a violencia, espértanos pena e compaixón”.

La xornada continuou cunha reflexión acerca das dificultades ás que se enfrontan as mulleres sobreviventes de trata e de prostitución que correu a cargo de Alicia Giménez, Joy Ogbeide e Lydia Osifo, representantes de Acción contra Trátaa. Destacaron a necesidade de pór o foco na prevención e nos puteros e proxenetas, que son quen producen danos que son moi difíciles de reparar. “Os procesos de restablecemento non son dun día para outro, son dolorosos e longos”, sinalou Jiménez. E lembraron algunhas das dificultades coas que se atopan, como o acceso a unha vivenda ou á documentación.

Pola súa banda, a psicóloga clínica especializada en trauma e violencia Vanessa Koppmann e a coordinadora en Navarra da asociación AMILIPS (Mulleres integradoras para lograr a igualdade psicosocial) Magdalena Hernández falaron sobre o papel das promotoras comunitarias migrantes fronte á violencia machista. Lembraron que se hai un feito traumático, é na relación con outras persoas onde comeza o proceso de cura, “no momento de pasar do silencio á palabra”. E sinalaron que as promotoras teñen a oportunidade de que a súa propia historia poida axudar a outras persoas. “Camiñamos cara a comunidades que non só recoñecen a violencia, senón que crean as condicións para saír de ela”, concluíron.

A xornada finalizou co relatorio de Emma Larreta, formadora de xénero e discapacidade, que contou a súa propia experiencia como sobrevivente de violencia de xénero.